Laatbloeiers

De laatbloeier: iemand die laat tot ontwikkeling komt. Ik ben er zo één. Niet alleen op relationeel vlak maar ook zakelijk gezien duurde het bij mij allemaal wat langer voordat ik wist wat ik écht wilde en kon. Ik ben daar blij mee, het heeft mij veel opgeleverd.

Dat ik een laatbloeier in de liefde ben is wel duidelijk. Na de eeuwige vrijgezel te zijn geweest en meerdere mislukte pogingen om met iemand een relatie op te bouwen (lees: de meeste strandde na week één al) kreeg ik op mijn negenendertigste de meest fijne relatie die ik ooit heb gehad. Ook mijn kinderwens die ik vanaf mijn dertigste had is in vervulling gegaan. Tien jaar later dan gepland en zoals mijn vader het mooi samenvatte: “Is het allemaal toch nog goed gekomen”. Nooit gedacht dat het zo bijzonder zou zijn. Ik val dagelijks van de ene verbazing in de andere.

Wat een snelle leerling! Vast geen laatbloeier.

“Hebben wij haar gemaakt?” Uh, ja en daar ben jij ook verantwoordelijk voor. Nog nooit eerder ervaren angst popt nu dagelijks even op. Iets wat je je niet realiseert als je nog geen kinderen hebt: je bent nu écht ergens verantwoordelijk voor. Maar goed, toen dat besef er was kreeg ik een nieuwe missie: “Ik ga ervoor zorgen dat jij een goed en gelukkig leven krijgt. Alle kennis die ik in al die jaren heb vergaard geef ik mee aan jou”. Want dát is natuurlijk wel een voordeel van laat moeder worden: dan wéét je dingen.

Ook mijn carrière kwam als het ware als een diesel op gang. Grote bedrijven, kleine bedrijven, internationaal, nationaal, leuke collega’s, minder leuke collega’s, goed salaris, beter salaris nog beter salaris. Ik heb het allemaal mogen ervaren en gaf mij telkens weer nieuwe inzichten. Van intercedent tot stewardess, elke baan op zich was weer een nieuwe leerschool. Het bracht mij verder en ontwikkelde mij.

Als je werkt leer je namelijk met tal van zaken omgaan: tegenslagen, stress, moeilijke collega’s, lastige klanten, work-life-balance etc. etc. Het brengt je altijd een stap verder en de fouten die je eerst maakte, maak je misschien de keer erop ook nog, maar uiteindelijk heb je ‘hem’ door en die wijsheid is niet te koop.

Daaarvoor moet je ervaren, voelen, meemaken en daar zijn heel wat jaartjes voor nodig.

Mooie dingen kosten nou eenmaal tijd. Neem nou mijn baan als contentcreator. Gekomen op een later moment in mijn leven maar eigenlijk precies op tijd. Nu heb ik namelijk voldoende stof om over te schrijven en kan ik mezelf nóg beter inleven in de doelgroep. Een laatbloeier zijn is voor deze baan dus een absoluut voordeel.

Het laatbloeierschap: ik kan het iedereen aanbevelen, want met meer kennis weet je veel beter of iets of iemand écht bij je past. Kennis is macht. Het is echt zo. Voor mij waren al die jaren nodig om erachter te komen wat het beste voor mij is. Wat en wie mij gelukkig maakt en dat weet ik nu. Dus heeft mijn vader gelijk en is alles toch nog goed gekomen.

4 thoughts on “Laatbloeiers

  1. Lisette
    Toch zie ik een stukje opvoeding weer terug, maar nog mooier dat je het beter maakt hè.
    De leerling wordt later beter dan zijn meester.
    Ervaren door je pijn worden later laatbloeiers en daarna levensgenieters.

    ❤️🌻

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *